زیرساختار ضعیف و مدیریت غیرتخصصی ورزش کُردستان را به قهقرا کشانده است

[ad_1]

ورزش کُردستان علی رغم داشتن پتانسیل‌ها و استعدادهای فروان در اکثر رشته‌ها، به دلیلزیرساختارهای ضعیف سخت افزاری و نرم افزاری پست رفتی شدید داشته است.

به گزارش نوای آبیدر، ورزش کُردستان از دیرباز خاستگاه پرورش شیرمردان و زنان قهرمانی بوده که در عرصه‌های ملی و جهانی خوش درخشیده‌اند.

 

در کنار معرفی نام آوران شاخص ورزش کشور، کُردستان همواره با چالش ضعف شدید زیرساخت‌های ورزشی و کمبود فضای ورزش مواجه بوده‌ است.

 

ضعف کُردستان در زیرساخت‌های ورزشی را به عینه در کلام مدیران و متولیان ورزش در کُردستان می‌توان مشاهده کرد.

 

“حامد جولایی” مدیر کل دستگاه ورزش کُردستان گفته که سرانه فضای ورزشی در استان کردستان کمتر از 30 سانتی متر مربع است و شهرستان‌های سنندج و مریوان با توجه به جمعیت شهری از کمترین فضا و شهرستان‌های سروآباد، بیجار و قروه از بالاترین فضای ورزشی در استان برخوردار هستند.

 

استان کُردستان در کنار چنین ضعف‌هایی توانسته شخصیت‌های بزرگی چون بیژن ذوالفقار نسب و وریا غفوری در فوتبال، جمشید خبرآبادی و سامان طهماسبی در کشتی، برادران سهراب نژاد و ویسی در بسکتبال، میلاد سیار در دوومیدانی و چندین و چند چهره شاخص دیگر در رشته‌های گروهی و انفرادی را به کشور معرفی کند تا نشان دهد که کُردستان مهد پرورش استعدادهای بزرگ ورزش است.

 

اما در مقابل و در دولت‌های گذشته و به ویژه دولت یازدهم، ضعف زیرساختارها و کمبود فضای ورزشی نه تنها جبران نشده، بلکه کمترین توجه به آن شده است.

 

نمونه بارز آن، استادیوم 6 هزار نفری 22 گولان سنندج است که اعتبار آن از محل سفر مقام معظم رهبری به کُردستان تامین شد و علی رغم وعده‌های مکرر مسئولین، هشتمین سال تاخیر خود را پشت سر می‌گذارد.

 

وضعیت نامناسب چمن ورزشی 22 گولان و استادیوم ملک نیای سنندج نیز موجب شده تا استان کُردستان چمن ورزشی استاندارد و مناسب بازی‌های ملی نداشته باشد.

 

علاوه بر سرانه فضای ورزشی، نداشتن تیم فوتبال در لیگ برتر کشور به واسط همین کمبود‌ها و عدم توجه وزارت ورزش و جوانان به فوتبال استان کُردستان موجب شده تا استعدادهای فوتبال کُردستان مجبور به ترکاستان و حضور در تیم‌های متمول پایتخت و شهرهای بزرگ شوند؛ در حالی که در صورت وجود تیمی منسجم و یکدست با اسپانسری قوی و حمایت‌های وزارت ورزش و جوانان کُردستان می‌توانست حریف رقبای تهرانی خود باشد.

 

تکیه غیرمتخصص‌ها بر هیئت‌های ورزشی استان کُردستان نیز موجب شده تا بعضاً ورزش از بُعد تخصصی خود دور شده و افت و رخوت کنونی را در هیئت‌ها شاهد باشیم.

 

سوال از آقای سلطانی فر، وزیر ورزش و جوانان کشور در سفر وی به کُردستان این است که برنامه‌های دولت دوازدهم – در صورت ابقای وی دراین پست – برای بهبود وضعیت ورزش کُردستان به لحاظ زیرساختاری چیست؟

 

آیا در دولت دوازدهم برنامه‌ای منسجم برای خروج ورزش کُردستان از رخوت و تقویت سخت افزار و نرم افزاری آن وجود دارد؟

 

آیا کُردستان بالاخره دارای سهمیه در لیگ برتر فوتبال و تشکیل تیمی با حمایت‌های ویژه وزارت ورزش و جوانان خواهد شد؟

 

آیا وزارت ورزش و جوانان برنامه‌ای برای حمایت ویژه از ورزشکاران مستعد این دیار برای جلوگیری از مهاجرت آنان به کشورهای همسایه دارد؟

 

انتهای پیام/

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *