بحران حاشیه نشینی در سنندج و سکوت معنادار مسئولین

[ad_1]

سنندج به‌عنوان بزرگ‌ترین شهر استان کردستان دارای بیشترین جمعیت حاشیه‌نشین در منطقه و حتی کشور است که آمارها نشان‌دهنده سکونت ۵۰ درصدی مردم این شهر در مناطق حاشیه است.

به گزارش نوای آبیدر، سنندج، مرکز استان کُردستان از قدیم الایام به “کورسان” معروف بوده و همواره مقصد بسیاری از کُردهای استان کُردستان و حتی شهرها و استان‌های مجاور برای کسب و کار، زندگی و تحصیل بوده است.

 

سنندج را در واقع می‌توان نگین کُردستان و عروس‌های شهرهای این استان نامید، چرا که چشمه‌های متعدد آب، طبیعت زیبا و مردمانی خونگرم آن را به شهری دلربا تبدیل کرده است.

 

اما مرکز استان کُردستان اکنون بر طبق آمار رسمی بیش از 500 هزار نفر جمعیت داشته که نصفی از آن در حواشی، مناطق منفصل شهری و نقاط کم برخوردار ساکن هستند.

 

رشد ناگهانی نایسر، ننله، گریزه، آساوله، دوشان، قار، حسن آباد و همچنین توسعه ناموزون و بعضا خارج از عرف مناطق حاشیه نشینی همچون عباس آباد، کانی کوزله و … در سال‌های اخیر موجب شده تا سیلی از جمعیت روستاها و شهرهای اطراف در این مناطق سکنی گزینند.

 

قیمت کم زمین و امکان ساخت و ساز غیرمجاز یک شبه، برق مجانی و غیرقانونی و همچنین دسترسی به شهر سنندج از جمله دلایل ساکنین نواحی حاشیه شهر سنندج است.

 

جواد.ق که از یکی از استان‌های همجوار در ناحیه منفصل شهری 70 هزار نفری نایسر زندگی می‌کند، به نوای آبیدر می‌گوید: آوازه نایسر به استان‌های اطراف رسیده و ما نیز به دلیل وسع کم مالی به این منطقه مهاجرت کردیم.

 

وی می‌افزاید: علاوه بر پرداخت هزینه کم برای زندگی در اینجا، برق ما نیز قاچاقی است و کسی نیز پیگیر آن نیست!

 

این ساکن غیربومی شهرک نایسر سنندج از مشکلات این منطقه نیز می‌گوید و تاکید دارد که رشد بزه در این منطقه با سرعت زیادی در حال افزایش است و مسئولین باید برای کنترل آن گامی بردارند.

 

این سخنان، گوشه‌ای از چند ده هزار زندگی مشابه ساکنین نایسر و شهرک‌های مشابه حاشیه شهر سنندج است که سمفونی نگران کننده‌ای از توسعه ناهماهنگ شهری بهمراه رشد ناهنجاری‌ها را به صدا درآورده است.

 

مسئولین شهری و دولتی نیز که خود را از حل معضلات و مشکلات این مناطق عاجز می‌بینند – بخوانید بی تدبیری و بی مسئولیتی تاریخی – سکوتی زجر آور در مقابل این معضل اختیار کرده‌اند.

 

بهترین تعبیر را برای نایسر، “شادمان” شهردار سابق سنندج بکار برد که عنوان کرده بوده که “درآمد چهار چاه نفتی نیز مشکلات نایسر را حل نخواهد کرد.”

 

سنندج که روزگاری دارای بهترین آب و هوای کشور، آبی زلال و پاک و روحیه‌ای آرام بود، هم اکنون با رشد بی رویه حواشی شهری و گسترش فزاینده جمعیت – بیشتر از حد کشش ظرفیت فضا و خیابان‌ها – کم کم تبدیل به کلان شهری اجباری بدون زیرساخت‌های مناسب  و بودجه کافی برای توسعه شده و در این میان نیز دولتی‌ها تنها به سیاسی کاری‌های خود و انتصاب مدیران باندی و جناحی بسنده کرده‌اند.

 

گزاف نیست که بگوئیم در دولت یازدهم رشد بدون برنامه حواشی شهر سنندج به اوج خود رسید و مسئولین نیز تنها نظاره گر آن بودند.

 

انتهای پیام/

[ad_2]

لینک منبع

سرگردانی سه هفته‌ای 38 راننده ایرانی تانکرهای بنزین در بیابان‌های سلیمانیه

[ad_1]

بیش از 20 روز است که 38 راننده ایرانی تانکر حمل بنزین به دلیل بعضی اختلافات و عدم پذیرش مسئولیت از سوی خریدار و فروشنده بنزین در بیابان‌های سلیمانیه بدون آب و غذا رها شده‌اند و پاسپورت‌های آنها نیز از سوی گمرک سلیمانیه ضبط شده است.

به گزارش نوای آبیدر به نقل از خبرگزاری فارس حدود 27 روز قبل 42 تانکر حامل بنزین از اراک به سمت سلیمانیه عراق حرکت کرد که پس از انجام آزمایش و مشخص شدن کیفیت محموله بنزین و اعلام نتیجه و براساس اسناد معتبر از مرز ایران خارج و وارد مرز باشماق عراق می‌شوند.

 

ظاهرا مسئولان مرز باشماق کردستان عراق نیز آزمایشات لازم را بر روی محموله‌ها انجام داده و با اسناد مطابقت می‌دهند و اجازه ورود به خاک عراق صادر می‌شود. اما به محض ورود به منطقه سلیمانیه اداره گمرک این منطقه 42 تانکر را متوقف کرده و اعلام می‌کند بنزینی که شما وارد عراق کردید سرطانزا است و برهمین اساس اجازه طی مسیر را به رانندگان این تانکر ها نمی‌دهند.

 

پیگیری خبرنگار فارس پس از اطلاع از این موضوع حاکی است اداره گمرک سلیمانیه پاسپورت های رانندگان این تانکرها را ضبط کرده و بیش از 20 روز است که این رانندگان در بیابان‌های اطراف منطقه سلیمانیه و در بدترین شرایط رها شده اند.

 

یک منبع آگاه در همین رابطه به خبرنگار فارس گفت: تا سال گذشته براساس قراردادی که بین شرکت ایرانی و شرکت عراقی وجود داشت این بنزین از اراک به سلیمانیه وارد می‌شد و مشکلی در خصوص فروش بنزین وجود نداشت اما از سال جدید که شرکت عراقی تغییر کرد و شرکت دیگر خریدار بنزین ایران شد این مشکل پیش آمد و مشخص نیست چرا گمرک سلیمانه که تا سال گذشته اجازه ورود این بنزین را می داد امسال به یکباره مانع از ورود بنزین خریداری شده از ایران شده است.

 

همچنین یکی از رانندگان تانکرها که هم اکنون در بیابان‌های سلیمانیه عراق رها شده‌اند به خبرنگار فارس گفت: برای حل مشکل به کنسولگری ایران رفتیم که آنها در پاسخ به ما میگویند این مشکل بین دو شرکت خصوصی است و ربطی به ما ندارد و به همین دلیل برای ما کاری انجام نمی دهند و امروز نیز بعد از حدود 20 روز آمده‌اند و وضعیت ما را بازدید کردند و بدون کوچکترین امیدواری رها کردند و رفتند.

 

این راننده ادامه داد: الان پاسپورت‌های ما در اختیار گمرک سلیمانیه است و اجازه نمی‌دهند که ما به کشور باز گردیم و به نوعی در این منطقه اسیر شده‌ایم و هیچ کس از ما حمایت نمی‌کند و الان ما را در محوطه‌ای مانند زندان جمع کرده اند و در بدترین شرایط به سر می بریم.

 

وی با اشاره به اینکه نه گمرک سلیمانه و نه شرکت فروشنده و خریدار بنزین پاسخگوی ما نیستند، تصریح کرد: ما به اداره گمرک و شرکت‌های خریدار و فروشنده موضوع را اعلام کرده‌ایم ولی طرف عراقی حاضر نیست بنزین را در مخزن تخلیه کند و شرکت ایرانی نیز پولش را می خواهد و هنوز به ما خبری نداده است.

 

این راننده اظهار کرد: بیش از 20 روز است که در بدترین شرایط معاش به سر می بریم و نه غذایی برای خوردن هست و نه دارو و درمان در صورتی که برخی از رانندگان شدیدا بیمار هستند و هیچ کس پاسخگوی ما نیست.

 

وی تصریح کرد: اگر تا چند روز آینده به وضعیت ما رسیدگی نشود ویزای ما باطل می شود و ما به ازای هر روز ماندن اضافه در عراق باید جریمه پرداخت کنیم و متاسفانه کنسولگری ایران نیز پاسخگوی ما نیست و عملا ما را رها کرده اند.

 

فارس برای پیگیری موضوع با مسئولان کنسولگری ایران در سلیمانیه تماس گرفت که کسی پاسخگوی این موضوع نبود.

 

انتهای پیام/

[ad_2]

لینک منبع